నా మనవిని విను ఈ వేళ బ్రోవు కంచి కామాక్షమ్మా( సౌరాష్ట్ర రాగం)
పల్లవి
నా మనవిని విను ఈ వేళ బ్రోవు కంచి కామాక్షమ్మా
పామర పాలినీ ఓ జననీ కృప జూడవమ్మా
అనుపల్లవి
నెమ్మదిని నీ నామమే దిక్కని నిన్నే
నమ్మితి నమ్మితి నమ్మితినమ్మా మాయమ్మా (నా)
స్వర సాహిత్య
పాద కమల యుగములపై గతియని
నీ సన్నిధిని వచ్చిన దాసుని
నను చనువున రక్షించుటకు బరువా
ఈ ధరలో తెలిసి తెలియక జేసిన
అపరాధములను మన్నించి నీవు
మా దురితము దీర్చి దయ జూచిపుడు (నా)
చరణం
భక్తుడైన నాపై ఇంత వాదా మాయమ్మా
ముక్తినీయవే శ్యామ కృష్ణ నుతా అంబా (నా)
తాత్పర్యం
పల్లవి:
కంచి కామాక్షీ ! నా విన్నపాన్ని ఆలకించి, ఈ క్షణమే నన్ను రక్షించు. అజ్ఞానులను సైతం పాలించే ఓ లోకజననీ, నాపై దయచూపు తల్లీ!
అనుపల్లవి:
మా తల్లీ! మనశ్శాంతి కోసం నీ నామమే నాకు దిక్కు అని నమ్మి, నిన్నే మనస్ఫూర్తిగా మూడు సార్లు (త్రికరణశుద్ధిగా) నమ్ముకున్నాను.
స్వర సాహిత్యం:
నీ పాద పద్మాలే నాకు శరణని నీ సన్నిధికి వచ్చిన నీ దాసుడిని నేను. నన్ను ప్రేమతో (చనువుతో) రక్షించడం నీకు భారమా? ఈ లోకంలో నేను తెలిసి తెలియక చేసిన తప్పులను మన్నించి, నా పాపాలను తొలగించి, ఇప్పుడు నాపై కరుణ చూపించు తల్లీ.
చరణం:
శ్యామకృష్ణునిచే కీర్తించబడే ఓ అంబా! నీ భక్తుడనైన నాపై నీకింత పంతమా (వాదమా)? నన్ను కాపాడి, నాకు మోక్షాన్ని ప్రసాదించు తల్లీ.
విశేషాలు
ఈ కీర్తనలో శ్యామశాస్త్రి గారు అమ్మవారితో తనకున్న చనువును, ఆమెపై తనకున్న అచంచలమైన నమ్మకాన్ని ఎంతో ఆర్తితో వ్యక్తపరిచారు. ఈ వ్యాఖ్యలోని ముఖ్య అంశాలు:
నిశ్చలమైన నమ్మకం: అనుపల్లవిలో 'నమ్మితి' అని మూడుసార్లు అనడం ద్వారా, ఆయనకు అమ్మవారిపై ఉన్న దృఢమైన విశ్వాసం వ్యక్తమవుతోంది.
క్షమాపణ వేడుకోవడం: మనిషి తన జీవితంలో తెలిసి తెలియక చేసే తప్పులను (అపరాధములను) క్షమించమని వేడుకోవడం ఇందులో కనిపిస్తుంది.
భక్తుడి చనువు: "నాపై ఇంత వాదా?" అని అడగడం ద్వారా దైవానికి, భక్తుడికి మధ్య ఉండే ప్రేమానురాగాలను, చనువును మనం గమనించవచ్చు.
పాఠభేదాలు / సరిదిద్దబడిన పదాలు:
ఈ కీర్తనలో కొన్ని పదాల విషయంలో స్పష్టత ఇవ్వబడింది:
దాసుని నను: ఇక్కడ 'దాసుని' అనేది సరైన ప్రయోగం.
చనువున: 'చనువున' (ప్రేమతో/వాత్సల్యంతో) అనేది సందర్భోచితం.
బరువా: "నన్ను రక్షించడం నీకు భారమా (బరువా)?" అని అడగడం ఇక్కడ కవి ఉద్దేశ్యం.
No comments:
Post a Comment