కరుణ జూడ నిన్ను

 పల్లవి

కరుణ జూడ నిన్ను నమ్మిన వాడు
గదా ఇంత పరాకేలనమ్మా

అనుపల్లవి
సరసిజాసన మాధవ సన్నుత
చరణా బృహన్నాయకి వేగమే (కరుణ)

చరణం 1
దీన జనావన మూర్తివి నీవని
నేను నిన్ను నెర నమ్మితిని
గాన వినోదిని ఘన నిభ వేణి
కామిత ఫలదా సమయమిదే (కరుణ)

చరణం 2
నీ మహిమాతిశయంబులనునెంతని
నే జెప్పుదునో లలితా
హేమాపాంగి హిమ గిరి పుత్రి
మహేశ్వరి గిరీశ రమణి నీ (కరుణ)

చరణం 3
శ్యామ కృష్ణ పరిపాలిని శూలిని
సామజ గమనా కుంద రదనా
తామసంబు ఇటు సేయక నా
పరితాపములను పరిహరించిన నీవు (కరుణ)

శ్యామశాస్త్రి కీర్తన - కరుణ జూడ (రాగం: దర్బారు)

ఈ కీర్తనలో శ్యామశాస్త్రి తంజావూరు బృహన్నాయకిని తల్లిగా పిలిచి, తన గాఢ నమ్మకాన్ని చెప్పి, పరాముఖం ఎందుకమ్మా, త్వరగా కరుణ చూపమని ఆర్తితో వేడుకుంటాడు. తాత్పర్యం ఇలా:

పల్లవి

కరుణ చూడు! నిన్ను నమ్మినవాడను కదా! ఇంత పరాముఖం ఎందుకమ్మా?

అనుపల్లవి

తామరాసనుడు (బ్రహ్మ), మాధవుడు (విష్ణువు) స్తుతించే చరణాల గలదానా బృహన్నాయకీ! త్వరగా (కరుణ చూడు)! (కరుణ చూడు! నిన్ను నమ్మినవాడను కదా! ఇంత పరాముఖం ఎందుకమ్మా?)

చరణం 1

దీనజనులను రక్షించే మూర్తివి నీవే అని నిన్ను ఎంతో నమ్మాను. సంగీతవినోదినీ! ఘనమైన నల్లవేణి గలదానా! కోరిన ఫలాలు ఇచ్చేవాడా! ఇదే సమయం! (కరుణ చూడు! నిన్ను నమ్మినవాడను కదా! ఇంత పరాముఖం ఎందుకమ్మా?)

చరణం 2

నీ మహిమల అద్భుతాలు ఎంత చెప్పగలను లలితా! సువర్ణకాంతి గలదానా! హిమగిరి పుత్రీ! మహేశ్వరీ! గిరీశ రమణీ! (కరుణ చూడు! నిన్ను నమ్మినవాడను కదా! ఇంత పరాముఖం ఎందుకమ్మా?)

చరణం 3

శ్యామకృష్ణుడిని పాలించేవాడా శూలినీ! ఏనుగు నడక గలదానా! కుందపూల దంతాల గలదానా! ఇలా ఆలస్యం చేయకుండా నా దుఃఖాలు తీర్చు నీవు! (కరుణ చూడు! నిన్ను నమ్మినవాడను కదా! ఇంత పరాముఖం ఎందుకమ్మా?)

కీర్తనలోని విశేషాలు

• శ్యామశాస్త్రి బాలభావం హృదయస్పర్శిగా కనిపించే కీర్తన. “నిన్ను నమ్మినవాడు గదా”, “పరాకేలనమ్మా” అనే ప్రశ్నలు అమ్మవారిని ఆప్యాయంగా మందలిస్తాయి.
• అమ్మవారిని బృహన్నాయకి, బ్రహ్మ-విష్ణు స్తుత్యురాలు, సంగీతవినోదిని, ఘనవేణి, లలితా, సువర్ణకాంతి, హిమగిరిపుత్రి, మహేశ్వరి, శ్యామకృష్ణ పాలిని, శూలిని అని వివిధ రూపాల్లో సంబోధిస్తాడు.
• తన నమ్మకాన్ని “నెర నమ్మితిని” అని ధృఢంగా చెప్పడం, ఆలస్యం చేయవద్దని వేడుకోవడం భక్తి గాఢతను తెలియజేస్తుంది.
• దర్బారు రాగంలోని ఈ కీర్తన శ్యామశాస్త్రి భక్తి సరళతకు, ఆర్తికి అద్దం పడుతుంది.

గమనికలు మరియు మార్పులు

• “నమ్మిన వాడు” – “నమ్మిన వాడను” అని కూడా.
• “హేమాపాంగి” – “హేమపాంగి” అని ఉన్నా, “హేమాపాంగి” (సువర్ణకాంతి) సరైనది.
• “పరితాపములను” – “పరితాపమిలను” అని కూడా.
• “పరిహరించిన నీవు” – పుస్తకాల్లో ఇలాగే ఉంది, అర్థం “దుఃఖాలు తీర్చావు” అని రావడం సరిపోదు. సరైనది “పరిహరించు నీవు” లేదా “పరిహరించి నీవు” (పల్లవితో జతచేస్తే).

సూచనలు

• “హేమాపాంగి” – సువర్ణకాంతి. తంజావూరు బంగారు కామాక్షిని సూచిస్తుంది.