పల్లవి
ఎన్నేరముం ఉన్నామమురైప్పదే
ఎన్నేమం అన్నైయే
అనుపల్లవి
పున్నగైయుడన్ కణ్-పార్త్తెన్నై ఎప్పోదుం
మన్నిప్పదుం నీయే ఎన్ తాయే (ఎన్నేరముం)
చరణం 1
ఏనమ్మా తామదమేనమ్మా
ఎన్నై రక్షిక్క ఉనక్కు భారమా
ఉన్నినైవే ఎన్నేమమల్లవో
ఉన్నుళ్ళం కరైయవుం నాన్ సొల్లవో (ఎన్నేరముం)
చరణం 2
అన్బుడన్ ఉన్నై నాన్ అడైక్కలమడైందేన్
అఖిలాండేశ్వరీ అభిరామ సుందరీ
అనైత్తుమరింద ఆది శక్తి నీయే
అరవణైత్తెన్నై ఆదరి శ్యామ కృష్ణ సోదరీ (ఎన్నేరముం)
శ్యామశాస్త్రి కీర్తన - ఎన్నేరముం (రాగం: పూర్వికల్యాణి)
ఈ కీర్తనలో భక్తుడు అమ్మవారిని (తిరువానైక్కావల్ అఖిలాండేశ్వరిని) తల్లిగా పిలిచి, తన ఏకైక కర్తవ్యం ఆమె నామస్మరణ మాత్రమే అని, ఆమె కృప కోసం వేడుకుంటూ, తనను రక్షించమని ప్రార్థిస్తాడు.
పల్లవి
అమ్మా! నీ నామాలను ఎల్లవేళలా జపించడమే నా ఏకైక కర్తవ్యం, నా ఒక్కటే ధర్మం.
అనుపల్లవి
నా తల్లీ! నన్ను ఎప్పుడూ చిరునవ్వుతో చూసి, నా తప్పులన్నీ క్షమించేది నీవే కదా!
(అమ్మా! నీ నామాలను ఎల్లవేళలా జపించడమే నా ఏకైక కర్తవ్యం.)
#### చరణం 1
అమ్మా! ఏమిటీ జాప్యం అమ్మా?
నన్ను రక్షించడం నీకు భారమా?
నిన్ను ఎప్పుడూ గుర్తు చేసుకోవడమే కదా నా ఒక్కటే కర్తవ్యం?
నీ హృదయం కరిగేలా నేను మళ్లీ మళ్లీ వేడుకోవాలా?
(అమ్మా! నీ నామాలను ఎల్లవేళలా జపించడమే నా ఏకైక కర్తవ్యం.)
చరణం 2
ప్రేమతో నిన్నే శరణు కోరి వచ్చాను.
సర్వాంతర్యామిణీ! అఖిలాండేశ్వరీ! అత్యంత సౌందర్యవతీ!
అన్నీ తెలిసిన ఆది శక్తివి నీవే కదా!
శ్యామకృష్ణుడి సోదరీ! నన్ను ఆలింగనం చేసుకుని ఆదరించి ఆదుకో!
(అమ్మా! నీ నామాలను ఎల్లవేళలా జపించడమే నా ఏకైక కర్తవ్యం.)
కీర్తనలోని విశేషాలు
- భక్తుడు అమ్మవారిని తల్లిగానే కాక, శ్యామకృష్ణుడి సోదరిగానూ సంబోధిస్తాడు (మీనాక్షి-విష్ణు సంబంధం).
- తనకు మరేమీ అక్కరలేదని, కేవలం ఆమె నామ జపమే తన జీవిత ధర్మమని పదే పదే చెబుతాడు.
- ఆప్యాయంగా మొత్తుకుంటూ “ఏనమ్మా... తామదమేనమ్మా” అనే ప్రశ్నలతో ఆర్తితో వేడుకుంటాడు.
- అమ్మవారి క్షమాగుణం, చిరునవ్వు, హృదయం కరగడం, ఆలింగనం వంటి మాతృహృదయ లక్షణాలను అద్భుతంగా చిత్రిస్తాడు.
- ఈ కీర్తన పూర్వికల్యాణి రాగంలో ఉండి, శ్యామశాస్త్రి తన భక్తి భావాన్ని, బాలభావాన్ని పూర్తిగా వెల్లివిరిసిన రచన.
No comments:
Post a Comment